Geen winst afgelopen weekend.

Geen één van onze teams kwam tot winst afgelopen weekend. De Cubs verloren bij The Bassets in Sassenheim met 33 – 12 van hun leeftijdsgenootjes. De Junioren verloren in Almere bij The Bulldogs met 27 – 19. En in een puntenrijke wedstrijd delften de Colts thuis met 43 – 50 het onderspit tegen Noord-West. De Heren kwamen niet in actie, want die waren beiden competitievrij. En de Foeste Moiden waren kansloos in Leeuwarden tegen Greate Tryn en verloren met 33 – 7. Ondanks deze verliespartij blijven ze op de tweede plaats staan in de 2de Klasse Noord. Kwam waarschijnlijk mede omdat ze niet compleet waren; had iets te maken met vieringen van de Goedheiligman deze dag.

Programma voor aankomend weekend: Zaterdag 10 december: 10.00 uur: T.B.M.Verzameldag in Schagen. 13.00 uur: Cubs thuis tegen The Big Stones. 13.00 uur: Colts uit tegen Haarlem. 14.00 uur: Junioren thuis tegen Emmen/Groningen. Zondag 11 december: 13.00 uur: Heren 2 thuis tegen The Smugglers. 14.30 uur: Heren 1 thuis tegen Amstelveen 2.

Uitslagen afgelopen weekend; 26/27 nov:

De T.B.M.’s kwamen niet in actie, want er was Bondsdag 2 en daar was vanuit onze gelederen geen interesse voor. De Cubs behaalden in Oisterwijk in de slotfase een overwinning van 15 – 20 tegen de Oysters. De Junioren wonnen thuis dik van het Cluster Noord met 56 – 26. De Colts verloren in Amersfoort met 62 – 7 van Eemland.

Zondag was een inhaaldag voor de Senioren. Alkmaar 1 en De Foeste Moidjes hadden niets in te halen, dus waren vrij. Alkmaar 2 speelde thuis de inhaalwedstrijd tegen Amstelveen 3, die vorige week geen doorgang kon vinden i.v.m. de Noord-Wester storm, die toen woedde en wonnen overtuigend met 84 – 0, waardoor ze nu nog steviger in de top van de 4de Klasse staan.

 

 

Uitslagen van een stormachtig weekend;

T.B.M.’s                                                        afgelast !!

Cubs – R.C. Waterland                                10 – 55

R.C. The Pink Panthers – Junioren              26 – 55

Colts – Haagsche R.C. 2                                5 – 55

De Foeste Moiden – The Pickwick Ladies    19 –   5

Alkmaar 2 – Amstelveense R.C. 3                afgelast !!

’t Gooi 2 – Alkmaar 1 (omgedraaid)              29 –   5

 

Alkmaarse Rugby Club houdt het één helft vol in stormachtig Naarden.

 

Door de overvloedige regenval was het speelveld in Alkmaar onbespeelbaar en na onderling overleg werd besloten de wedstrijd om te draaien en te spelen in Naarden. Met een kick-off tijd van 15.00 uur moesten de lichten al ontstoken worden daar het al aardig donker was in het stormachtige weer. Het was gelukkig wel droog daar. Het slechte weer had veel invloed op het spel maar uiteindelijk wist de Rugby Club ’t Gooi hier beter mee om te gaan en won uiteindelijk met 29-5 na een ruststand van 10-5. Continue reading “Uitslagen van een stormachtig weekend;”

Goede en slechte resultaten afgelopen weekend.

Enerverend weekend, waar geen jeugdteams in actie kwamen i.v.m. Development Day 2, en waarin de senioren wisselende resultaten haalden. De Foeste Moiden hebben uitgehaald in Amersfoort, door met een 64 – 0 overwinning huiswaarts te keren. Het 2de team had een ‘makkie’ in Sassenheim, zoals ze zelf zeiden. Met negen invallers, ten opzichte van vorige week, werd er met 48 – 20 gezegevierd en blijven ze meestrijden om de bovenste plaatsen in de 4de Klasse. Het 1ste team moest in de ‘Clash’ z’n meerdere erkennen in en tegen Haarlem. In een spannende wedstrijd werd er verloren met 17 – 28, zodat we nu op een gedeelde 2de plaats staan, samen met Amstelveen 2 en het Haagsche 2. Belooft dus nog een mooi vervolg in deze competitie.

Continue reading “Goede en slechte resultaten afgelopen weekend.”

Uitslagen afgelopen weekend; 5/6 nov.

Verzameldag T.B.M.’s in Hoofddorp; geen uitslagen binnen gehad.

R.C. The Rams – Cubs                                           15 – 22

Cl. Fryslan – Junioren                                               5 – 24

Colts – Cl. Noord West                                            52 – 15

Alkmaar 1 – R.C. Spakenburg 1                              23 –   7

De Foeste Moiden – R.C. Dwingeloo                      28 – 28

Alkmaar 2 – R.C. ’t Gooi 3                                       10 – 13

 

Alkmaarse Rugby Club moeilijk langs Spakenburg.

 

In een spannende maar moeizame wedstrijd won de Alkmaarse Rugby Club uiteindelijk met 23-7 van de hekkensluiter van de competitie Spakenburg na een ruststand van 3-7. Continue reading “Uitslagen afgelopen weekend; 5/6 nov.”

Uitslagen afgelopen weekend (22/23 oktober)

Colts – Utrechtse R.C./R.C. Hilversum 2                          38 – 19

R.F.C. Haarlem – De Foeste Moiden                                70 –   0

R.C. Waterland 3 – Alkmaar 2                                           15 – 73

A.S.R.V. Ascrum 2 – Alkmaar 1                                         15 – 14

 

Eerste verliespartij Alkmaarse Rugby Club.
Na de schitterende wedstrijd vorige week tegen Den Haag was het contrast met vorige week levensgroot. Werkelijk niets leek te lukken en de Alkmaarse Rugby Club verloor met 15-14 van de Amsterdamse Studenten Rugby Club Ascrum na een ruststand van 12-14. Continue reading “Uitslagen afgelopen weekend (22/23 oktober)”

Uitslagen afgelopen weekend (15/16 oktober)

Cl. Gelderland – Cubs                                 5 – 46

Cl. Twente – Junioren                                uitgesteld

R.F.C. Haarlem 2 – Colts                           afgelast

De Foeste Moiden – The Wild Pigs             66 – 17

Alkmaar 2 – R.C. Greate Pier 2                 114 –   0

Alkmaar 1 – Haagsche R.C. 2                     38 – 13

 

Alkmaarse Rugby Club blijft koploper na winst op Den Haag.

Voor foto’s van de Sponsordag:      https://goo.gl/photos/77KgYDB87gcF7szG8

Op de jaarlijkse sponsor dag haalde de Alkmaarse Rugby Club de volle winst binnen. Eerst wonnen de Foeste Moiden ruim van The Wild Pigs, daarna won het 2e team zeer ruim van Greate Pier. Het 1e team moest aantreden tegen Den Haag en won uiteindelijk toch nog ruim met 38-13 na een ruststand van 19-3. De winst werd voornamelijk in de driekwartlijn geboekt. Dit is opmerkelijk daar de driekwartlijn van Den Haag voornamelijk bestaat uit spelers van het Nederlands onder 19 team. Dus een zeer sterke tegenstander, maar Alkmaar was beter. Continue reading “Uitslagen afgelopen weekend (15/16 oktober)”

Twee eerste helften: dat zou ideaal geweest zijn

Zaterdag 8 oktober, een nationale feestdag in Alkmaar, een wedstrijd op het eigen veld. En nog wel tegen Amstelveen, de ongeslagen koploper in onze competitie.
In de aanloop naar de wedstrijd was er veel aandacht besteed aan de skills die nodig zijn in de wedstrijden. Tegen Castricum kwamen we misschien wel juist daarin nog tekort, in Almere hadden we daarin al stevige stappen gezet. En iedereen wist dat het tegen Amstelveen zeker nodig was om de skills op orde te hebben.

Bij aanvang van de wedstrijd leken de partijen gelijk op te gaan. Het spel golfde over het veld, dan weer dichter bij onze trylijn, dan weer dichter bij die van de Amstelveners. Na een vijftal minuten spelen was het nog steeds 0-0, en dat was bijzonder om te zien. Alkmaar rook zijn kansen, dat was te merken aan de kant van het veld waar de toeschouwers stonden en natuurlijk weer uit volle borst stonden aan te moedigen. Ook de trainers/coaches zagen dat er kansen waren en moedigden aan, maar meer nog, ze pepten op. Het ‘press, press’ was niet van de lucht. En het hielp.

Na ongeveer 10 minuten spelen openden we de score met een mooie try van Robbin en even later een evenzo mooie try van Sven. Een 10-0 stand was mooi en het enthousiasme aan de zijkant werd groter en groter. De try van Amstelveen mocht de pret niet drukken, zeker niet toen Maël de 15-5 aantekende. Misschien was dat wel de mooiste try van het seizoen. Er werd prachtig breed gespeeld, van bijna helemaal links op het veld ging de bal naar rechts, via tal van spelers. Robbin kreeg de bal en zette aan voor een ware sprint. Hij werd op de hielen gezeten door Kim, die hem keurig bij hield en daarmee de dreiging maximaliseerde. Robbin gaf een kickje tegen de bal, werd getackeld, Kim trok spelers van Amstelveen naar zich toe (door haar dreiging) en Maël kroop door het gat dat ontstond en kon daarmee de try maken. Wat een samenspel van velen (waarbij ik alleen de laatste drie noem, maar de rest van het team heeft er natuurlijk ook een mooi aandeel in gehad!).
Het as Kim die met de conversie de stand van 17-5 bepaalde.
Vlak voor rust kwamen de Amstelveners nog terug tot 17-15, maar de ruststand bood uitzicht op meer.

Bij het fluitsignaal dat de start van de tweede helft aankondigde was het Amstelveen die meteen toesloeg. Na ongeveer 15 seconden was het raak? 17-20. De tweede helft was begonnen en we moesten nog even wakker worden. Gelukkig deden we dat en nar opnieuw een mooi breed spel was het Robbin die na een lange run de 22-20 aantekende.
En toen raakten we het kwijt. De concentratie verslapte, de conditie was niet genoeg, de skills werden vergeten (en we lieten de nodige ballen weer vallen) en Amstelveen strafte dat af. We kwamen zelf niet meer tot scoren, Amstelveen juist wel en dat maakte een eindstand van 22-59.

Wat kunnen twee helften toch verschillen: in de eerste helft hebben we Amstelveen onze wil opgelegd en het spel gespeeld dat wij wilden spelen. Amstelveen had daarbij het nakijken en onze kwaliteiten kwamen mooi tot hun recht. De eerste helft bewees dat we het zeker kunnen, ook tegen teams als Amstelveen.
Maar de tweede helft gingen de koppies omlaag, gingen we twijfelen. En als het dan even niet lukt en de tegenstander maakt een paar try’s, dan weten we meteen zeker dat we veel minder goed zijn dan de tegenstander. Dan maken we de tackels niet meer, maar hangen aan het shirt van de tegenstanders of laten we ons eruit stappen bij schijnbewegingen. En op het eind komen we dan ook nog conditie te kort om het recht te zetten.

Twee eerste helften. Dat zou ideaal geweest zijn. Niet omdat we alleen eerste helften kunnen spelen, maar omdat we in onszelf geloofden in de eerste helft. Omdat we ons eigen spel speelden en lieten zien wat we kunnen. Als we dat de hele wedstrijd gaan kunnen, zijn we een heel eind verder.
Op dus naar het geloof in onszelf!

Succes in de polder

Succes in de polder

Zaterdag 24 september 2016 trok de karavaan van junioren naar Almere voor een wedstrijd tegen de Bulldogs. Na de wedstrijd tegen Castricum was er hard gewerkt aan de diverse skills, waren worden als ‘breed spel’ en ‘pressie’ gemeen goed geworden en stonden de spelers op scherp om er een mooie wedstrijd van te maken.

Snel na het begin, waarin wij vooral de bal hadden, scoorde Robbin onze eerste try. En die try was het gevolg van mooi breed spel, wat maar weer bevestigt dat onze junioren veel en snel kunnen leren.
Gerke maakte er met een ware loeier van een trap via de conversie 0-7 van.
Even leek het erop dat onze junioren dachten dat we daarmee de wedstrijd ook gespeeld hadden, want het spel kabbelde wat voort op het midden van het veld. Maar niets was minder waar. Langzaam maar zeker drongen we Almere naar achteren en, toen we redelijk dicht bij de trylijn van Almere waren, maakte Gerke een mooie interceptie en met een charmante duik maakte hij er 0-12 van. Aan de zijlijn werd sterk aan een knock on gedacht, maar de ref zag het anders, en de ref beslist. Zo is onze sport. Robbin scoorde de conversie en we hadden de 0-14 op het bord staan.
Na opnieuw Robbin (0-19) was het Danny D die midden op het veld een interceptie pleegde en het halve veld over rende, achtervolgd door half Almere. Voor ons gelukkig en voor Almere jammer: hij liet zich niet inhalen of teackelen en maakte er een wonderschone 0-24 van. De conversie van Robbin was ook raak.

We hadden duidelijk het betere van het spel en maakten het Almere niet makkelijk. We legden op heel goede wijze onze wil op en bepaalden hoe het spel ging. En dat gaf ook ruimte om eens iets te proberen. Zo gaf Robbin een kick tegen de bal en sprintte er zelf ook achteraan. Dat lukt lang niet altijd, maar nu ging het prachtig en Robbin kreeg de bal zelf weer in bezit, en maakte het ook af.
Met een stand van 0-31 gingen we de rust in.

De start van de tweede helft was een geheel andere. Al snel had Almere de kans een try te maken en liet die kans niet liggen. Omdat ook de conversie lukte was na 5 minuten spelen in de tweede helft de stand 7-31. Deze stand heeft lang op het bord gestaan. Opmerkelijk, want we waren aanzienlijk beter,
hadden wel kansen, maar gingen was slordiger spelen en verspeelden daarmee de kansen om een (nog) betere uitslag.

Niet ver voor het eind van de wedstrijd was het Sven die de stand nog wilde verbeteren. De bal in zijn armen, vier spelers van Almere aan het lijf, ploegde hij zo’n tien meter door en maakte onze laatste try. Door de gelukte conversie werd de eindstand 7-38 en kon er gedoucht worden.

Vol optimisme gingen we weer op huis aan, voor de meesten niet via de A6/A1, waar de files onafzienbaar waren, maar via de dijk Lelystad – Enkhuizen. Dat duurt wat langer, maar dat is niet erg als je een feestje in de auto’s viert. Want de winst smaakte zoet.

Junioren in Deventer: ‘Zo hoort het’

Zaterdag 10 september 2016, een dag met prachtig weer. Met een uitgebreide delegatie vertrekken we op tijd naar Deventer en, ondanks wat file op de weg, arriveren we ruim op tijd bij de Pickwick Players. Altijd een gezellige vereniging, gericht op rugbyen en niet op gedoe rond regeltjes enzo.

De wedstrijd begint ook met enige vertraging, omdat de cubswedstrijd vóór ons vertraging heeft opgelopen. Maar het was het wachten meer dan waard, want het werd een prachtige wedstrijd.

Voordat er een meer gedetailleerd verslag komt, móét hier geschreven moeten worden dat de overwinning een echte teamprestatie was: van zowel de spelers in het veld als de spelers en kijkers buiten het veld. Dus het noemen van namen doet degenen die niet genoemd worden te kort. Het maken van een try is een mooi moment, maar kan alleen als er een heel team voor gewerkt heeft. En dit keer was dat wel heel erg zichtbaar.

De kick off werd door Deventer genomen en wij vingen de bal. Geen bijzondere start, alleen was het, na een paar mooie combinaties en passes, binnen twee minuten al 0-5 voor ons. Robbin was de gelukkige die onze eerste try van het seizoen (in competitie) mocht scoren. Gerke nam de conversie en dat deed hij foutloos: 0-7.
Het spel vervolgde met veel op- en neergaande bewegingen, beetje meer naar onze trylijn, beetje meer naar de Deventer trylijn. Tot Maël de bal veroverde, in het eigen 22-meter gebied. En zoals Maël dat zo goed kan, ontsnapte hij aan alle spelers van Deventer en scoorde een prachtige try zonder nog Deventer spelers in de buurt. De trainers kregen de smaak te pakken en maanden op luide toon het team tot grote spoed bij het weer terugrennen naar de eigen helft, vooral om snel instructies te kunnen geven. Gerke, die met de bal naar ‘de overkant’ liep, hoorde de oproep van de trainers, en schoot met grote spoed de bal voor de conversie. Helaas mis. En even helaas bedoelden de trainers niet dat de conversie snel genomen werd. Zo zie je maar: luisteren ze een keer, is het weer niet goed. Communicatie is toch een bijzonder fenomeen.

Nadat iedereen weer opgesteld stond, mocht Deventer weer de kick off nemen. Robbin ving de bal en ging er meteen vandoor. Na heel wat meters gemaakt te hebben, speelde hij af naar Tijn, die als support meegegaan was. Tijn was meteen in staat een try te maken. En we stonden al met 0-17 voor.
Conversies zijn nog een lastige zaak, het bleef nog even bij 0-17.
Opnieuw een kick off voor Deventer en de bal voor ons. Nu was het full back Gerke die de bal ving en er vandoor ging. Door de linies heen gebroken, sprintte hij het hele veld over en maakte er 0-22 van. De conversie van (waarschijnlijk) Robbin lukte en het was 0-24.

In de trainingen horen we de trainers telkens spreken over georganiseerd fase-spel. En dan geniet het de voorkeur om een mooi twee-fase-spel neer te zetten. In de praktijk is dat natuurlijk een hele klus, want de tegenstander wil niet altijd meewerken aan je plannetjes. Maar als je met overmacht speelt, lukken meer dingen. Zo ook vandaag: een mooi spel in twee fases leidden tot een try van Maël waarna de conversie het niet werd. Toch waren we al bij 0-29.

Na een korte drinkpauze, het was echt warm en we speelden in de volle zon, gingen we vrolijk verder: Robbin maakte 0-34, Maël 0-39, de conversie van Robbin 0-41. Vlak voor rust waren er nog twee prachtige momenten: Evelien scoorde een try met een prachtige move die net voor de wedstrijd geoefend was. De try werd in de uiterste hoek gescoord, waardoor de conversie ook uit een bijna onmogelijke hoek getrapt moest worden. Het lukte Gerke de richting perfect te hebben, alleen kwam het schot net een half metertje te kort in lengte.

Tijd voor een korte pauze, met een stand van 0-46. En natuurlijk was er weer water. Er zijn deze dag heel wat bidons water doorheen gegaan. Bo en Amber en Dylan en Kees, maar ook anderen hebben enorm veel werk verzet in dienst van het team door telkens vers water te regelen. Ook als je niet in het veld staat, ben je belangrijk voor het team en dat hebben deze spelers laten zien. In dienst van het team werken, binnen en buiten het veld. Zo willen de trainers het graag zien, zo hebben we het ook afgesproken dit seizoen te doen.

De tweede helft startte meteen weer met een try voor ons: Maël zorgde voor 0-51. Omdat Gerke in de wissel stond, was het Kim die de conversie moest nemen. En met succes, met een loepzuiver schot veranderde Kim de stand in 0-53. Daarna bleef het een tijdje rustig in het scoren. Veel balbezit voor ons, maar geen try. En Deventer deed het uiterste om de 0 weg te krijgen. Een paar keer kwamen ze zeer dicht bij onze trylijn, maar telkens bleken we in staat de bal te veroveren en weer ruimte te creëren. Met nog één try van Robbin werd het uiteindelijk de eindstand van 0-58.

Gedurende de wedstrijd werden Maurice, Gawie en Erik steeds enthousiaster, maar ook gedrevener. Resultaat van trainingen zien, is heel mooi en inspirerend. Zien dat geoefende moves werken en ook in het veld gedaan worden, smaakt naar meer. Het leverde een zich bij iedere try, en later ook bij iedere mooie actie, herhalende uitspraak van Maurice: ‘Kijk, zo hoort het.’
En bij zo ongeveer iedere spelers is het tenminste een keer gezegd. En dat is een compliment aan alle junioren. Wat een begin van het seizoen!